Δε θα γίνουμε οι χρήσιμοι ηλίθιοι της εξουσίας
του Θέμης Τζήμα
Κάθε σύστημα εξουσίας βασίζεται στην ύπαρξη των χρήσιμων ηλιθίων. Η ηλιθιότητα, με αυτήν την έννοια δεν έχει να κάνει με το χαμηλό δείκτη νοημοσύνης του κάθε ενός αλλά με τον τρόπο που τίθεται μέσα στα πράγματα, δηλαδή το πόσο επιφανειακά τα κατανοεί ή σε πόσο βάθος προσπαθεί να διεισδύσει. Άρα αφορά το πόσο χειραγωγήσιμος καθίσταται. Ο “ιδεώδης” λαός λοιπόν, για ένα σύστημα εξουσίας είναι ο μη- λαός, η μάζα ιδιωτών που είναι έτοιμη να πειθαρχήσει σε μια σειρά εντολών από πλευράς κάποιου τύπου ιερατείου, μιας μυθοποιημένης και ουσιαστικά ανέλεγκτης δημοκρατικά και ορθολογικά ομάδας, που κυριαρχεί στο συλλογικό φαντασιακό άλλοτε διά της προσωπολατρίας, άλλοτε διά της απειλής, του φόβου και των τύψεων. Είτε δηλαδή με ένα στρεβλό ηρωικό πρότυπο, είτε με ένα βαθιά ενοχικό σύμπλεγμα ή και με τα δύο.
Αυτήν την απόπειρα εξουσιασμού και μετατροπής μας σε χρήσιμους ηλίθιους βιώνουμε -και- μέσα στην κρίση. Ο Καραμανλής ο νεώτερος υποτίθεται ότι θα χτυπούσε τη διαπλοκή και ότι τα έβαλε με τους Αμερικανούς εξ ου και έχασε την κυβέρνηση. Τα προφανή, ότι δηλαδή παρέδωσε ουσιαστικά την κυβέρνηση στο ΠΑΣΟΚ έχοντας αποτύχει σε όλα τα επίπεδα, έχοντας υπηρετήσει τη διαπλοκή και κάθε επιλογή των ΗΠΑ και προκειμένου να μην καταρρεύσει εκλογικά εξαιτίας της λιτότητας και της ύφεσης που ξεκίνησαν επί ημερών του, θα πρέπει να τα ξεχάσουμε. Ο Γιώργος Παπανδρέου υποτίθεται ότι έπεσε γιατί τα έβαλε επίσης με τη διαπλοκή και γιατί υπέστη σκληρή αντιπολίτευση. Ότι βύθισε την οικονομία και την κοινωνία σε διάλυση, ότι υπηρέτησε πλήρως τις πολιτικές της διαπλοκής, ότι διαπραγματεύτηκε άθλια και ότι...
Κατηγορίες: