Ξαναπαιγμένο έργο χωρίς χάπι εντ
Από βασιλιάς πιόνι. Αχ πού 'σουν νιότη...
Συντάκτης: Δημήτρης Νανούρης
Πρώτη φορά Αριστερά, αλλά το έργο το 'χουμε ξαναδεί. Είν' από κείνα που τελειώνουν άσχημα κάτω κάτω· ανατριχιαστικά. Τουτέστιν με Μνημόνια τα οποία εφαρμόζουν ορκισμένοι, μέχρι πρότινος, πολέμιοί τους, παρουσιάζοντάς τα σαν πανάκεια για τη μοίρα της έρημης χώρας και του αμνήμονος, δύσμοιρου πόπολου. Προάσπιση των λαϊκών συμφερόντων τα παρουσίαζε μόλις προχθές ως μη ώφειλε ο Φίλης· αμοραλιστής ανερυθρίαστος, όστις παριστάνει τον ερυθρό βουλευτή. Το παν εξαντλείται στο να βολευτείς αναπαυτικά στην καρέκλα, να εφαρμόσεις πά' να πει σαν στόκος στον θώκο.
Ιδεολογίες, αρχές και τα ρέστα υφίστανται για τους αφελείς. Σιγά μην ιδρώσει τ' αυτί των κυβερνώντων. ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝ.ΕΛΛ., ελαστικά μεγέθη της πολιτικής σκακιέρας, κόμματα με εκ διαμέτρου αντίθετα προτάγματα, οικοδόμησαν τον σύγχρονο μύθο τους με πάσης φύσεως υλικά, προερχόμενα από την κατεδάφιση που επέφεραν στην κοινωνία τα σκληρά μέτρα των δανειστών. Τα ένωνε, υποτίθεται, η αδιαπραγμάτευτη αντίταξή τους στο Μνημόνιο. Επειτα από επτά μήνες συγκατοίκησης στο Μαξίμου, το μεταξύ τους χάσμα παραμένει αγεφύρωτο στα εθνικά, τη θρησκεία, το μεταναστευτικό, το σύμφωνο συμβίωσης, τα συνδέει ωστόσο η αταλάντευτη και ένοχη...
Κατηγορίες: