Μπορεί το Ozempic να βοηθήσει στη μάχη κατά της εξάρτησης από το αλκοόλ;

Το Ozempic, γνωστό κυρίως για τη χρήση του στην αντιμετώπιση του διαβήτη και της παχυσαρκίας, ενδέχεται να έχει εφαρμογές που ξεπερνούν τη ρύθμιση του σωματικού βάρους και του σακχάρου. Νέα τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή εξέτασε κατά πόσο η σεμαγλουτίδη μπορεί να βοηθήσει ανθρώπους με διαταραχή χρήσης αλκοόλ να περιορίσουν την κατανάλωσή τους.

Τα αποτελέσματα παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς παρότι το φάρμακο δεν πέτυχε σημαντική μείωση της επιθυμίας για αλκοόλ στην κύρια εργαστηριακή δοκιμασία, όσοι έλαβαν σεμαγλουτίδη εμφάνισαν λιγότερες ημέρες βαριάς κατανάλωσης. Παράλληλα, τις ημέρες που έπιναν, κατανάλωναν μικρότερη ποσότητα αλκοόλ.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο American Journal of Psychiatry και αποτελεί την πρώτη έρευνα που εξετάζει την από του στόματος σεμαγλουτίδη σε ανθρώπους οι οποίοι αναζητούσαν ενεργά θεραπεία για διαταραχή χρήσης αλκοόλ.

Πώς πραγματοποιήθηκε η κλινική δοκιμή

Στην έρευνα συμμετείχαν 50 ενήλικες με μέτρια έως σοβαρή διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Πριν από την έναρξη της μελέτης, οι συμμετέχοντες είχαν σχετικά υψηλά επίπεδα κατανάλωσης και είχαν δηλώσει ότι επιθυμούσαν είτε να περιορίσουν είτε να διακόψουν την κατανάλωση.

Οι ερευνητές τούς χώρισαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η πρώτη έλαβε σεμαγλουτίδη σε μορφή χαπιού, με αρχική δόση 3 mg ημερησίως για τέσσερις εβδομάδες και στη συνέχεια 7 mg ημερησίως για ακόμη τέσσερις εβδομάδες. Η δεύτερη ομάδα έλαβε εικονικό φάρμακο.

Ούτε οι συμμετέχοντες ούτε οι ερευνητές γνώριζαν ποιος λάμβανε τη δραστική ουσία, καθώς η μελέτη πραγματοποιήθηκε με διπλά τυφλό σχεδιασμό.

Κατά τη διάρκεια των οκτώ εβδομάδων, καταγράφηκαν η κατανάλωση αλκοόλ, η επιθυμία για ποτό και οι συνέπειες που είχε η κατανάλωση στην καθημερινότητα των συμμετεχόντων.

Παράλληλα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια ειδική εργαστηριακή δοκιμασία. Οι συμμετέχοντες έβλεπαν, κρατούσαν και μύριζαν το ποτό που επέλεγαν, χωρίς όμως να τους επιτρέπεται να το καταναλώσουν. Στη συνέχεια αξιολογούνταν η ένταση της επιθυμίας τους για αλκοόλ.

Λιγότερες ημέρες βαριάς κατανάλωσης

Το βασικό αποτέλεσμα της μελέτης ήταν πιο σύνθετο από ό,τι θα μπορούσε αρχικά να υποθέσει κανείς.

Η κύρια μέτρηση αφορούσε την ένταση της επιθυμίας για αλκοόλ μετά την έκθεση των συμμετεχόντων σε σχετικά ερεθίσματα. Σε αυτή τη δοκιμασία δεν διαπιστώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας που έλαβε σεμαγλουτίδη και εκείνης που έλαβε εικονικό φάρμακο.

Ωστόσο, η εικόνα διαφοροποιήθηκε όταν οι ερευνητές εξέτασαν άλλες παραμέτρους της κατανάλωσης.

Κατά τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες της θεραπείας, οι συμμετέχοντες που έλαβαν σεμαγλουτίδη είχαν σημαντικά λιγότερες ημέρες βαριάς κατανάλωσης αλκοόλ σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Επιπλέον, τις ημέρες κατά τις οποίες κατανάλωναν αλκοόλ, η ποσότητα που έπιναν ήταν κατά μέσο όρο μικρότερη.

Το όφελος φάνηκε κυρίως στην ποσότητα

Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η σεμαγλουτίδη δεν φάνηκε να μειώνει ξεκάθαρα τον συνολικό αριθμό των ημερών κατά τις οποίες οι συμμετέχοντες έπιναν.

Με άλλα λόγια, τα ευρήματα δεν δείχνουν ότι όσοι έλαβαν το φάρμακο σταμάτησαν απαραίτητα να καταναλώνουν αλκοόλ. Η διαφορά εντοπίστηκε κυρίως στην ποσότητα που κατανάλωναν και στη συχνότητα με την οποία έφταναν σε επίπεδα βαριάς κατανάλωσης.

Το στοιχείο αυτό θεωρείται σημαντικό, καθώς δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι που αναζητούν θεραπεία ως άμεσο στόχο την πλήρη αποχή. Για αρκετούς, πρώτο βήμα μπορεί να είναι η ουσιαστική μείωση της κατανάλωσης και των προβλημάτων που συνδέονται με αυτή.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης μειωμένη επιθυμία για αλκοόλ όταν αυτή αξιολογήθηκε μέσω διαφορετικού ερωτηματολογίου. Παράλληλα, οι συμμετέχοντες που έλαβαν σεμαγλουτίδη ανέφεραν μικρότερη επιβάρυνση από τις αρνητικές συνέπειες που σχετίζονταν με την κατανάλωση.

Ένα ακόμη εύρημα αφορούσε την κατηγορία κινδύνου που χρησιμοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την κατανάλωση αλκοόλ. Περισσότεροι συμμετέχοντες στην ομάδα της σεμαγλουτίδης παρουσίασαν βελτίωση κατά τουλάχιστον μία κατηγορία.

Ωστόσο, η συγκεκριμένη διαφορά έπαψε να είναι στατιστικά σημαντική όταν οι ερευνητές συνυπολόγισαν όσους αποχώρησαν πρόωρα από τη μελέτη.

Γιατί εξετάζεται η σεμαγλουτίδη και για το αλκοόλ

Η σεμαγλουτίδη ανήκει στα φάρμακα που μιμούνται τη δράση της ορμόνης GLP-1. Η συγκεκριμένη ορμόνη συμμετέχει στη ρύθμιση του σακχάρου και του αισθήματος κορεσμού.

Το ενδιαφέρον των επιστημόνων, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο πεπτικό σύστημα. Υποδοχείς της GLP-1 υπάρχουν και σε περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ανταμοιβή και την παρακίνηση.

Αυτό έχει οδηγήσει στην υπόθεση ότι τα φάρμακα που δρουν μέσω του συγκεκριμένου μηχανισμού ενδέχεται να επηρεάζουν όχι μόνο την όρεξη για φαγητό, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος ανταποκρίνεται σε άλλες ουσίες που προκαλούν αίσθημα ανταμοιβής, μεταξύ αυτών και το αλκοόλ.

Τα νέα αποτελέσματα ενισχύουν το ενδιαφέρον για τον συγκεκριμένο μηχανισμό, χωρίς ωστόσο να σημαίνουν ότι η σεμαγλουτίδη αποτελεί ήδη καθιερωμένη θεραπεία για τη διαταραχή χρήσης αλκοόλ. Απαιτούνται μεγαλύτερες και μεγαλύτερης διάρκειας μελέτες ώστε να διαπιστωθεί πόσο σταθερά είναι τα συγκεκριμένα οφέλη και ποιος είναι ο πιθανός ρόλος του φαρμάκου στη θεραπεία της διαταραχής.

Διαβάστε περισσότερα Μπορεί το Ozempic να βοηθήσει στη μάχη κατά της εξάρτησης από το αλκοόλ;