Ο Γιώργος Βότσης και η χαμένη τιμή των media
zoornalistas
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Ο Γιώργος Βότσης και η χαμένη τιμή των media
https://www.zoornalistas.com/2026/03/media.html
Mar 16th 2026, 15:56
Ο Γιώργος Βότσης πέθανε πριν λίγες μέρες στ' αλήθεια, ενώ ο Νετανιάχου πέθανε για ένα 48ωρο στα ψέματα. Για τον Βότση έμαθαν κι έγραψαν μερικές χιλιάδες άνθρωποι, για τον υποτιθέμενο θάνατο του Νετανιάχου πανηγύρισαν εκατομμύρια εκατομμυρίων. Δημοσιογραφία εναντίον τεχνητής νοημοσύνης. Ποιος θα νικήσει; Και ποια δημοσιογραφία είναι ικανή να αντιμετωπίσει το τέρας της διασποράς ψευδών ειδήσεων μέσω κυβερνήσεων και υπολογιστών;
Η Ευγενία Λουπάκη γράφει σχετικά στο TVXS:
Δημοσιογράφος κάποτε σήμαινε έρευνα, διασταύρωση, συμπέρασμα με στοιχεία. Αλήθεια; Μόνο αυτό σήμαινε; Αναπολούμε συχνά τους παλιούς καιρούς και τους εξιδανικεύουμε αλλά ήταν στα αλήθεια καλύτεροι; Σήμερα έχουμε να παλέψουμε όχι μόνο με την Εξουσία των ισχυρών, αλλά και με την υπερεξουσία της τεχνητής νοημοσύνης, που πάλι στα χέρια των ισχυρών βρίσκεται. Να παλέψουμε άλλη μεγάλη κουβέντα κι αυτή. Γιατί, πότε παλεύαμε; Και ποιοι παλεύαμε και με τι κόστος παλεύαμε και με τί όρια παλεύαμε;
Είναι ωραίο να συναντιέσαι με τον παλιό σου εαυτό, τον κατά πολύ νεότερο και να λες μπράβο ρε φίλε καλά τα 'λεγες και τότε. Έστω κι αν αυτό γίνεται με την αφορμή του θανάτου ενός σπουδαίου ανθρώπου, ενός κορυφαίου δημοσιογράφου μιας "υπογραφής" όπως λέγαμε που για χάρη της αγόραζες εφημερίδα. Σκεφτείτε σήμερα αν υπάρχει μια υπογραφή που να σας κάνει να αγοράζετε μια εφημερίδα. Όχι ότι είναι μοναδική παράμετρος αυτή, για την κάθετη πτώση της κυκλοφορίας των εφημερίδων, ίσα-ίσα η τηλεόραση και το internet είναι που ευθύνεται βασικά. Αλλά αν θέλεις κάτι παραπάνω από βιαστικό scrollάρισμα και μια φτιασιδωμένη εικόνα, αν αναζητάς σαν αναγνώστης μια ανάλυση βρε αδερφέ, μια ψύχραιμη, εμπεριστατωμένη προσωπική ματιά πάνω στο γίγνεσθαι της εποχής, για πείτε μου αλήθεια ποια υπογραφή σας εμπνέει;
Η Ευγενία Λουπάκη βρήκε σχεδόν τυχαία, μόλις έμαθε την αναχώρηση του Γιώργου, το προτελευταίο τεύχος του περιοδικού ΜΕΤΡΟ, το τεύχος 54 του Μαρτίου του 2000. Είχε τίτλο και κεντρικό θέμα "Η Χαμένη Τιμή των ΜEDIA". Ήταν μια συζήτηση που έκανε με το Βότση, αφού προηγουμένως είχαν δει σε ειδική προβολή την ταινία Τhe insider με τον Αλ Πατσίνο στο ρόλο του διάσημου τηλεοπτικού παραγωγού- δημοσιογράφου, που ενώ έχει την απόλυτη πηγή και την απόλυτη αποκάλυψη για την εγκληματική πρακτική μιας πολυεθνικής, αντιμετωπίζει την απαγόρευση και τον πόλεμο εκ μέρους της ιδιοκτησίας του καναλιού και εξαναγκάζεται σε παραίτηση.
Οπως γράφει η Λουπάκη:
Διάβασα εκείνη τη συζήτηση και ειλικρινά ανατρίχιασα με την επικαιρότητα της, με την διαχρονική της αξία από την άποψη των ειλικρινών διαπιστώσεων που έκανε ο Γιώργος. Διαβάστε την. Είναι το καλύτερο μνημόσυνο που θα μπορούσα να κάνω για το Γιώργο Βότση και για όσα του οφείλουμε.
Όσο για το ΜΕΤΡΟ, το καλύτερο περιοδικό που κυκλοφόρησε ποτέ, υπέστη ξαφνικό θάνατο στο ακριβώς επόμενο τεύχος στο τεύχος 55. Και την σύνδεση αυτή με το θέμα του τεύχους 54, την έκανα μόλις τώρα…
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Γιώργου Βότση ΕΔΩ
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Ο Γιώργος Βότσης και η χαμένη τιμή των media
https://www.zoornalistas.com/2026/03/media.html
Mar 16th 2026, 15:56
Ο Γιώργος Βότσης πέθανε πριν λίγες μέρες στ' αλήθεια, ενώ ο Νετανιάχου πέθανε για ένα 48ωρο στα ψέματα. Για τον Βότση έμαθαν κι έγραψαν μερικές χιλιάδες άνθρωποι, για τον υποτιθέμενο θάνατο του Νετανιάχου πανηγύρισαν εκατομμύρια εκατομμυρίων. Δημοσιογραφία εναντίον τεχνητής νοημοσύνης. Ποιος θα νικήσει; Και ποια δημοσιογραφία είναι ικανή να αντιμετωπίσει το τέρας της διασποράς ψευδών ειδήσεων μέσω κυβερνήσεων και υπολογιστών;
Η Ευγενία Λουπάκη γράφει σχετικά στο TVXS:
Δημοσιογράφος κάποτε σήμαινε έρευνα, διασταύρωση, συμπέρασμα με στοιχεία. Αλήθεια; Μόνο αυτό σήμαινε; Αναπολούμε συχνά τους παλιούς καιρούς και τους εξιδανικεύουμε αλλά ήταν στα αλήθεια καλύτεροι; Σήμερα έχουμε να παλέψουμε όχι μόνο με την Εξουσία των ισχυρών, αλλά και με την υπερεξουσία της τεχνητής νοημοσύνης, που πάλι στα χέρια των ισχυρών βρίσκεται. Να παλέψουμε άλλη μεγάλη κουβέντα κι αυτή. Γιατί, πότε παλεύαμε; Και ποιοι παλεύαμε και με τι κόστος παλεύαμε και με τί όρια παλεύαμε;
Είναι ωραίο να συναντιέσαι με τον παλιό σου εαυτό, τον κατά πολύ νεότερο και να λες μπράβο ρε φίλε καλά τα 'λεγες και τότε. Έστω κι αν αυτό γίνεται με την αφορμή του θανάτου ενός σπουδαίου ανθρώπου, ενός κορυφαίου δημοσιογράφου μιας "υπογραφής" όπως λέγαμε που για χάρη της αγόραζες εφημερίδα. Σκεφτείτε σήμερα αν υπάρχει μια υπογραφή που να σας κάνει να αγοράζετε μια εφημερίδα. Όχι ότι είναι μοναδική παράμετρος αυτή, για την κάθετη πτώση της κυκλοφορίας των εφημερίδων, ίσα-ίσα η τηλεόραση και το internet είναι που ευθύνεται βασικά. Αλλά αν θέλεις κάτι παραπάνω από βιαστικό scrollάρισμα και μια φτιασιδωμένη εικόνα, αν αναζητάς σαν αναγνώστης μια ανάλυση βρε αδερφέ, μια ψύχραιμη, εμπεριστατωμένη προσωπική ματιά πάνω στο γίγνεσθαι της εποχής, για πείτε μου αλήθεια ποια υπογραφή σας εμπνέει;
Η Ευγενία Λουπάκη βρήκε σχεδόν τυχαία, μόλις έμαθε την αναχώρηση του Γιώργου, το προτελευταίο τεύχος του περιοδικού ΜΕΤΡΟ, το τεύχος 54 του Μαρτίου του 2000. Είχε τίτλο και κεντρικό θέμα "Η Χαμένη Τιμή των ΜEDIA". Ήταν μια συζήτηση που έκανε με το Βότση, αφού προηγουμένως είχαν δει σε ειδική προβολή την ταινία Τhe insider με τον Αλ Πατσίνο στο ρόλο του διάσημου τηλεοπτικού παραγωγού- δημοσιογράφου, που ενώ έχει την απόλυτη πηγή και την απόλυτη αποκάλυψη για την εγκληματική πρακτική μιας πολυεθνικής, αντιμετωπίζει την απαγόρευση και τον πόλεμο εκ μέρους της ιδιοκτησίας του καναλιού και εξαναγκάζεται σε παραίτηση.
Οπως γράφει η Λουπάκη:
Διάβασα εκείνη τη συζήτηση και ειλικρινά ανατρίχιασα με την επικαιρότητα της, με την διαχρονική της αξία από την άποψη των ειλικρινών διαπιστώσεων που έκανε ο Γιώργος. Διαβάστε την. Είναι το καλύτερο μνημόσυνο που θα μπορούσα να κάνω για το Γιώργο Βότση και για όσα του οφείλουμε.
Όσο για το ΜΕΤΡΟ, το καλύτερο περιοδικό που κυκλοφόρησε ποτέ, υπέστη ξαφνικό θάνατο στο ακριβώς επόμενο τεύχος στο τεύχος 55. Και την σύνδεση αυτή με το θέμα του τεύχους 54, την έκανα μόλις τώρα…
Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη του Γιώργου Βότση ΕΔΩ
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672