Η έκπληξη του Οδυσσέα
zoornalistas
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Η έκπληξη του Οδυσσέα
https://www.zoornalistas.com/2026/03/blog-post_67.html
Mar 16th 2026, 16:16
Αυτό κι αν είναι έκπληξη! Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος παραιτείται από βουλευτής, μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ με απόφαση του Ανδρουλάκη. Παίρνει το στενό μονοπάτι που οδηγεί στο σπίτι του και όχι τον πλατύ δρόμο, από τον οποίο τόσοι έχουν περάσει. Τη μετακίνηση δηλαδή στα έδρανα των ανεξάρτητων, εν αναμονή της επιστροφής, αφού εκτίσει την ποινή του, στο κόμμα που τον κήρυξε αποσυνάγωγο. Ή τη μετακίνηση, κατόπιν του απαραίτητου θολού πλειστηριασμού, σε άλλο κόμμα, δίπλα ή και απέναντι. Κάθε είδος και συνδυασμό μετακινήσεων, τέλος πάντων, που διατηρούν ένα και μόνο αμετακίνητο: την έδρα, τα προνόμια, τον μισθό, τις ευκαιρίες προβολής και δημοσιότητας.
Το θέμα εδώ δεν είναι οι απόψεις του, για τις οποίες ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του, κατά τη γνωστή ρήση του Κλιντ Ιστγουντ. Ούτε οι προφητείες ότι θα πάει εδώ, εκεί ή παραπέρα, αν και ο ίδιος δηλώνει ότι επιστρέφει στην κανονική του ζωή. Ο,τι θέλει θα κάνει και όταν το κάνει, αν το κάνει, θα έχει να κάνει με την κριτική και την πολεμική για αυτό που κάνει. Το θέμα είναι ότι σήμερα αφήνει την έδρα που κατέλαβε με τη σημαία και τις θέσεις συγκεκριμένου κόμματος και δεν την αντιμετωπίζει ως ατομική του ιδιοκτησία, που έχει το δικαίωμα να περιφέρει από κόμμα σε κόμμα. Και ορθώς η πρωτοβουλία αυτή αντιμετωπίζεται ως έκπληξη και κερδίζει θετικά σχόλια, όχι μόνο από φίλους του.
Εχει γίνει αντικείμενο σαρκασμού το πολύχρωμο ρεύμα των μετακινήσεων βουλευτών μετά της έδρας τους. Οι ανοησίες που τη συνοδεύουν, ότι οι δράστες δίνουν λογαριασμό στους ψηφοφόρους τους και όχι στη συλλογικότητα, το κόμμα εν προκειμένω, που στήριξε την υποψηφιότητά τους. Στο όνομα του οποίου διεκδίκησαν και κέρδισαν τον πολυπόθητο σταυρό, από πολίτες που συντάχθηκαν εκλογικά μ' αυτό. Και αντιμετωπίζοντας τους πολίτες ως πελάτες, κατορθώνουν, ομαδικά ή ατομικά, να βάζουν το λιθαράκι τους, ή το αγκωνάρι τους πιο σωστά, στην απαξίωση και του βουλευτικού αξιώματος και του πολιτικού συστήματος. Με άρωμα όχι μόνο πολιτικαντισμού, αλλά και ελαστικής πολιτικής ηθικής.
Το έκανε ο Τσίπρας, το κάνει τώρα και ο Κωνσταντινόπουλος και μακάρι να το κάνουν κι άλλοι, όταν αισθάνονται ότι το κόμμα τους δεν τους χωράει. Και για να μην παρεξηγηθούμε, η αξιοπρέπεια της πρωτοβουλίας τους δεν εξαρτάται από την πολιτική τους στέγη ή τις επιδιώξεις τους για το αύριο. Ας αλλάξουν κόμμα, ας ιδρύσουν κόμμα, ας κάνουν ό,τι αποφασίσουν. Αλλά όχι με την έδρα που δεν τους ανήκει. Αυτό, και όχι το αντίθετο, θα έπρεπε να είναι η αμετακίνητη πολιτική και ηθική επιταγή κάθε μετακίνησης…
Θανάσης Καρτερός
Eφημερίδα των Συντακτών
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Η έκπληξη του Οδυσσέα
https://www.zoornalistas.com/2026/03/blog-post_67.html
Mar 16th 2026, 16:16
Αυτό κι αν είναι έκπληξη! Ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος παραιτείται από βουλευτής, μετά τη διαγραφή του από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ με απόφαση του Ανδρουλάκη. Παίρνει το στενό μονοπάτι που οδηγεί στο σπίτι του και όχι τον πλατύ δρόμο, από τον οποίο τόσοι έχουν περάσει. Τη μετακίνηση δηλαδή στα έδρανα των ανεξάρτητων, εν αναμονή της επιστροφής, αφού εκτίσει την ποινή του, στο κόμμα που τον κήρυξε αποσυνάγωγο. Ή τη μετακίνηση, κατόπιν του απαραίτητου θολού πλειστηριασμού, σε άλλο κόμμα, δίπλα ή και απέναντι. Κάθε είδος και συνδυασμό μετακινήσεων, τέλος πάντων, που διατηρούν ένα και μόνο αμετακίνητο: την έδρα, τα προνόμια, τον μισθό, τις ευκαιρίες προβολής και δημοσιότητας.
Το θέμα εδώ δεν είναι οι απόψεις του, για τις οποίες ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του, κατά τη γνωστή ρήση του Κλιντ Ιστγουντ. Ούτε οι προφητείες ότι θα πάει εδώ, εκεί ή παραπέρα, αν και ο ίδιος δηλώνει ότι επιστρέφει στην κανονική του ζωή. Ο,τι θέλει θα κάνει και όταν το κάνει, αν το κάνει, θα έχει να κάνει με την κριτική και την πολεμική για αυτό που κάνει. Το θέμα είναι ότι σήμερα αφήνει την έδρα που κατέλαβε με τη σημαία και τις θέσεις συγκεκριμένου κόμματος και δεν την αντιμετωπίζει ως ατομική του ιδιοκτησία, που έχει το δικαίωμα να περιφέρει από κόμμα σε κόμμα. Και ορθώς η πρωτοβουλία αυτή αντιμετωπίζεται ως έκπληξη και κερδίζει θετικά σχόλια, όχι μόνο από φίλους του.
Εχει γίνει αντικείμενο σαρκασμού το πολύχρωμο ρεύμα των μετακινήσεων βουλευτών μετά της έδρας τους. Οι ανοησίες που τη συνοδεύουν, ότι οι δράστες δίνουν λογαριασμό στους ψηφοφόρους τους και όχι στη συλλογικότητα, το κόμμα εν προκειμένω, που στήριξε την υποψηφιότητά τους. Στο όνομα του οποίου διεκδίκησαν και κέρδισαν τον πολυπόθητο σταυρό, από πολίτες που συντάχθηκαν εκλογικά μ' αυτό. Και αντιμετωπίζοντας τους πολίτες ως πελάτες, κατορθώνουν, ομαδικά ή ατομικά, να βάζουν το λιθαράκι τους, ή το αγκωνάρι τους πιο σωστά, στην απαξίωση και του βουλευτικού αξιώματος και του πολιτικού συστήματος. Με άρωμα όχι μόνο πολιτικαντισμού, αλλά και ελαστικής πολιτικής ηθικής.
Το έκανε ο Τσίπρας, το κάνει τώρα και ο Κωνσταντινόπουλος και μακάρι να το κάνουν κι άλλοι, όταν αισθάνονται ότι το κόμμα τους δεν τους χωράει. Και για να μην παρεξηγηθούμε, η αξιοπρέπεια της πρωτοβουλίας τους δεν εξαρτάται από την πολιτική τους στέγη ή τις επιδιώξεις τους για το αύριο. Ας αλλάξουν κόμμα, ας ιδρύσουν κόμμα, ας κάνουν ό,τι αποφασίσουν. Αλλά όχι με την έδρα που δεν τους ανήκει. Αυτό, και όχι το αντίθετο, θα έπρεπε να είναι η αμετακίνητη πολιτική και ηθική επιταγή κάθε μετακίνησης…
Θανάσης Καρτερός
Eφημερίδα των Συντακτών
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672