Εκλογές έρχονται. Μπορεί να ελπίζει στο Μέτωπο της Λογικής η κυβέρνηση;
zoornalistas
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Εκλογές έρχονται. Μπορεί να ελπίζει στο Μέτωπο της Λογικής η κυβέρνηση;
https://www.zoornalistas.com/2026/02/blog-post_790.html
Feb 24th 2026, 19:00
Είναι σαν την καταιγίδα ένα πράγμα.
Δεν το ξέρουν οι δόλιοι οι Αθηνέζοι, αλλά άμα έχεις μεγαλώσει επαρχία το καταλαβαίνεις.Είναι εκεί που φορτώνει ρεύμα η ατμόσφαιρα, που ψάχνεις για φως μέρα μεσημέρι, που κόβεις τον αέρα με το μαχαίρι και σε κόβει κι αυτός με το πριόνι.
Στα κόκαλά σου μέσα το νιώθεις, πως θα γίνει της τρελής.
Και αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες, μεγάλες σαν παλιοκαιρίσια εικοσάρικα…
Κάπως έτσι μου 'ρθε την Κυριακή το πρωί, που στρώθηκα στην Ήββη των Εξαρχείων να διαβάσω τις εφημερίδες.
Κι άνοιξα το "Βήμα".
Για να φτάσω στο ένθετο της οικονομίας, να φτάσω στη δεύτερη σελίδα του ενθέτου όπου φιλοξενείται σε μόνιμη βάση το άρθρο γνώμης του Γιάννη Μαρίνου, ιστορικού διευθυντή του θρυλικού "Οικονομικού Ταχυδρόμου".
Κανονικά, δεν με απασχολεί.
Δεν είναι από αναίδεια, μιας και το περιοδικό του το διάβαζα από τη δεκαετία του εβδομήντα κιόλας καθώς το έφερνε στο σπίτι ο μεγάλος αδερφός που ήθελε να γίνει οικονομολόγος.
Τον πήγε καρότσα ο μπαμπάς για Ιατρική, του έκανε το χατίρι ο μπράδερ, πήρε το πτυχίο, το έστριψε στα οικονομικά και όπως απέδειξε η ιστορία πολύ καλά έκανε.
Εγώ, πάλι, το έστριψα στον Χάντερ Τόμπσον και επίσης πολύ καλά έκανα, γιατί με τις οικονομικές αναλύσεις έβγαζα όλες τις καντήλες του κόσμου.
Ακόμη τις βγάζω…
Τέλος πάντων, να επιστρέψω στο προκείμενο.
Και να προσθέσω ότι μπορεί να σέβομαι την πορεία και το μέγεθος του Γιάννη Μαρίνου, πλην όμως οι απόψεις του δεν με ζαχαρώνουν.
Οπότε καλή καρδιά, ο καθένας τη δουλειά του, έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε στη ζωή μας απ' το να τσακωνόμαστε.
Αλλά ο τίτλος του άρθρου με ιντριγκάρισε.
Ο τίτλος του άρθρου με ιντριγκάρισε σφόδρα.
"Αυξάνονται τα εργατικά ατυχήματα", έγραφε και κόντεψα να χάσω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου.
Τι έγινε, ρε φίλε.
Ο πλέον συστημικός των συστημικών αναλυτών, έπαθε ξαφνικά Αβραμίδη;
Έγινε κι αυτός απόστολος της παραπληροφόρησης, όπως θα σημείωνε οργίλος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος;
Γκαντάμιτ, τι στιγμές ζούμε στη χώρα της χαράς!
Συνέχισα να διαβάζω.
Και είδα ότι ο αρθρογράφος με αφορμή την τραγωδία στη Βιολάντα παρέθετε μια σειρά από στοιχεία για την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων (συλλογή και τακτοποίηση δια χειρός Τζίνας Μοσχολιού) τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα.
Μάλιστα, δεν κάνουν πουλάκια τα μάτια σας, καλά το είδατε "και στην Ελλάδα".
Με αναφορά, μάλιστα, στο Διαρκές Παρατηρητήριο Υγείας και Ασφάλειας της ΟΣΕΤΕΕ.
Αυτό δηλαδή που το ακούει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και (ε, ναι…) βγάζει καντήλες!
Οπότε, αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες;
Οπότε δύο τινά συμβαίνουν:
• Είτε είδε το φως το αληθινό και ασπάσθηκε τον σοσιαλισμό ο Γιάννης Μαρίνος,
• είτε φτάσαμε σ' εκείνο ακριβώς το σημείο όπου ο κόμπος συναντάει το χτένι.
Το πρώτο είναι πολύ χλωμό, ούτε ως αστείο σεφερλίδικο δεν στέκει.
Το δεύτερο, πάλι, νομίζω ότι ακουμπάει μια χαρά στην τρέχουσα πραγματικότητα.
Στο γεγονός, δηλαδή, ότι ένα όχι και τόσο ασήμαντο τμήμα του πάλαι ποτέ κραταιού Μετώπου της Λογικής δεν την καλοβλέπει πλέον την στήριξη στην κυβέρνηση.
Όχι την ένθερμη στήριξη, όχι την άνευ όρων στήριξη, ούτε καν την απλή άνευ πολλά οκτάνια.
Και προχωράει σε άρση της ανοχής και προεκλογική αποδοκιμασία.
Με αφορμή την καταρράκωση του Κράτους Δικαίου και την συντριβή των Θεσμών, που μπορεί να μην απασχολούν και τόσο τους πλεμπαίους (αφραγκία, γιου νόου…), αλλά για τους Λογικάριους είναι το άπαν.
Εκεί, άλλωστε, βασίστηκε και το μένος τους εναντίον των Συριζαίων, που υποτίθεται ότι θα εγκαθιστούσαν στη χώρα μας τη Νέα Σοβιετία.
Τους πήγαν κόντρα με χίλια, δεν τους άφησαν σε χλωρό κλαρί, τους έριξαν στο καναβάτσο, τους έστειλαν στην αντιπολίτευση.
Επιτυχία θριαμβευτική.
Για να φτάσουμε επτά χρόνια μετά από την πρώτη νίκη της Νέας Δημοκρατίας επί των κατσαπλιάδων, να θυμίζει ευρωπαϊκό μπανανισταν η Ελλάδα 2.0.
Κάποιοι απ' το Μέτωπο της Λογικής δεν έχουν το παραμικρό πρόβλημα με την όχι και τόσο εύοσμη κατάσταση.
Γούστο τους και καπέλο τους, όλοι κατανοούμε την καψούρα.
Κάποιοι άλλοι, ωστόσο, έχουν εδώ και μερικά μηνάκια αναφωνήσει "μπάστα κοζί".
Και καλά απ' τον Βενιζέλο το περιμένεις, είναι ηφαιστειώδης ο άνθρωπος.
Όταν, όμως, φτάνει κι ο Γιάννης Μαρίνος να αμφισβητεί πολύ βασικές δοξασίες της κυβερνήσεως, τότε έρχεται η ώρα να σφίξουν τα γάλατα.
Χρήστος Ξανθάκης
Voices / Newpost
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Εκλογές έρχονται. Μπορεί να ελπίζει στο Μέτωπο της Λογικής η κυβέρνηση;
https://www.zoornalistas.com/2026/02/blog-post_790.html
Feb 24th 2026, 19:00
Είναι σαν την καταιγίδα ένα πράγμα.
Δεν το ξέρουν οι δόλιοι οι Αθηνέζοι, αλλά άμα έχεις μεγαλώσει επαρχία το καταλαβαίνεις.Είναι εκεί που φορτώνει ρεύμα η ατμόσφαιρα, που ψάχνεις για φως μέρα μεσημέρι, που κόβεις τον αέρα με το μαχαίρι και σε κόβει κι αυτός με το πριόνι.
Στα κόκαλά σου μέσα το νιώθεις, πως θα γίνει της τρελής.
Και αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες, μεγάλες σαν παλιοκαιρίσια εικοσάρικα…
Κάπως έτσι μου 'ρθε την Κυριακή το πρωί, που στρώθηκα στην Ήββη των Εξαρχείων να διαβάσω τις εφημερίδες.
Κι άνοιξα το "Βήμα".
Για να φτάσω στο ένθετο της οικονομίας, να φτάσω στη δεύτερη σελίδα του ενθέτου όπου φιλοξενείται σε μόνιμη βάση το άρθρο γνώμης του Γιάννη Μαρίνου, ιστορικού διευθυντή του θρυλικού "Οικονομικού Ταχυδρόμου".
Κανονικά, δεν με απασχολεί.
Δεν είναι από αναίδεια, μιας και το περιοδικό του το διάβαζα από τη δεκαετία του εβδομήντα κιόλας καθώς το έφερνε στο σπίτι ο μεγάλος αδερφός που ήθελε να γίνει οικονομολόγος.
Τον πήγε καρότσα ο μπαμπάς για Ιατρική, του έκανε το χατίρι ο μπράδερ, πήρε το πτυχίο, το έστριψε στα οικονομικά και όπως απέδειξε η ιστορία πολύ καλά έκανε.
Εγώ, πάλι, το έστριψα στον Χάντερ Τόμπσον και επίσης πολύ καλά έκανα, γιατί με τις οικονομικές αναλύσεις έβγαζα όλες τις καντήλες του κόσμου.
Ακόμη τις βγάζω…
Τέλος πάντων, να επιστρέψω στο προκείμενο.
Και να προσθέσω ότι μπορεί να σέβομαι την πορεία και το μέγεθος του Γιάννη Μαρίνου, πλην όμως οι απόψεις του δεν με ζαχαρώνουν.
Οπότε καλή καρδιά, ο καθένας τη δουλειά του, έχουμε καλύτερα πράγματα να κάνουμε στη ζωή μας απ' το να τσακωνόμαστε.
Αλλά ο τίτλος του άρθρου με ιντριγκάρισε.
Ο τίτλος του άρθρου με ιντριγκάρισε σφόδρα.
"Αυξάνονται τα εργατικά ατυχήματα", έγραφε και κόντεψα να χάσω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου.
Τι έγινε, ρε φίλε.
Ο πλέον συστημικός των συστημικών αναλυτών, έπαθε ξαφνικά Αβραμίδη;
Έγινε κι αυτός απόστολος της παραπληροφόρησης, όπως θα σημείωνε οργίλος ο κυβερνητικός εκπρόσωπος;
Γκαντάμιτ, τι στιγμές ζούμε στη χώρα της χαράς!
Συνέχισα να διαβάζω.
Και είδα ότι ο αρθρογράφος με αφορμή την τραγωδία στη Βιολάντα παρέθετε μια σειρά από στοιχεία για την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων (συλλογή και τακτοποίηση δια χειρός Τζίνας Μοσχολιού) τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα.
Μάλιστα, δεν κάνουν πουλάκια τα μάτια σας, καλά το είδατε "και στην Ελλάδα".
Με αναφορά, μάλιστα, στο Διαρκές Παρατηρητήριο Υγείας και Ασφάλειας της ΟΣΕΤΕΕ.
Αυτό δηλαδή που το ακούει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και (ε, ναι…) βγάζει καντήλες!
Οπότε, αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες;
Οπότε δύο τινά συμβαίνουν:
• Είτε είδε το φως το αληθινό και ασπάσθηκε τον σοσιαλισμό ο Γιάννης Μαρίνος,
• είτε φτάσαμε σ' εκείνο ακριβώς το σημείο όπου ο κόμπος συναντάει το χτένι.
Το πρώτο είναι πολύ χλωμό, ούτε ως αστείο σεφερλίδικο δεν στέκει.
Το δεύτερο, πάλι, νομίζω ότι ακουμπάει μια χαρά στην τρέχουσα πραγματικότητα.
Στο γεγονός, δηλαδή, ότι ένα όχι και τόσο ασήμαντο τμήμα του πάλαι ποτέ κραταιού Μετώπου της Λογικής δεν την καλοβλέπει πλέον την στήριξη στην κυβέρνηση.
Όχι την ένθερμη στήριξη, όχι την άνευ όρων στήριξη, ούτε καν την απλή άνευ πολλά οκτάνια.
Και προχωράει σε άρση της ανοχής και προεκλογική αποδοκιμασία.
Με αφορμή την καταρράκωση του Κράτους Δικαίου και την συντριβή των Θεσμών, που μπορεί να μην απασχολούν και τόσο τους πλεμπαίους (αφραγκία, γιου νόου…), αλλά για τους Λογικάριους είναι το άπαν.
Εκεί, άλλωστε, βασίστηκε και το μένος τους εναντίον των Συριζαίων, που υποτίθεται ότι θα εγκαθιστούσαν στη χώρα μας τη Νέα Σοβιετία.
Τους πήγαν κόντρα με χίλια, δεν τους άφησαν σε χλωρό κλαρί, τους έριξαν στο καναβάτσο, τους έστειλαν στην αντιπολίτευση.
Επιτυχία θριαμβευτική.
Για να φτάσουμε επτά χρόνια μετά από την πρώτη νίκη της Νέας Δημοκρατίας επί των κατσαπλιάδων, να θυμίζει ευρωπαϊκό μπανανισταν η Ελλάδα 2.0.
Κάποιοι απ' το Μέτωπο της Λογικής δεν έχουν το παραμικρό πρόβλημα με την όχι και τόσο εύοσμη κατάσταση.
Γούστο τους και καπέλο τους, όλοι κατανοούμε την καψούρα.
Κάποιοι άλλοι, ωστόσο, έχουν εδώ και μερικά μηνάκια αναφωνήσει "μπάστα κοζί".
Και καλά απ' τον Βενιζέλο το περιμένεις, είναι ηφαιστειώδης ο άνθρωπος.
Όταν, όμως, φτάνει κι ο Γιάννης Μαρίνος να αμφισβητεί πολύ βασικές δοξασίες της κυβερνήσεως, τότε έρχεται η ώρα να σφίξουν τα γάλατα.
Χρήστος Ξανθάκης
Voices / Newpost
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672