Τι είπε το ΠΑΣΟΚ στη Μαιρούλα;
zoornalistas
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Τι είπε το ΠΑΣΟΚ στη Μαιρούλα;
https://www.zoornalistas.com/2026/03/blog-post_499.html
Mar 30th 2026, 21:34
Τη Μαιρούλα την ξέρω καμιά δεκαπενταριά χρόνια. Από τότε που μπούκαρα στα σόσιαλ, με μια σχετική καθυστέρηση το ομολογώ. Εφημεριδάς γαρ και ραδιοφωνατζής, μου φαινόταν λίγο ψεύτικος ο συγκεκριμένος τρόπος επικοινωνίας. Τέλος πάντων, μ' έψησε ο Μάνος Αντώναρος να φτιάξω προφίλ στο φέηζμπο (είχε έναν τρόπο καταπληκτικό να σε ψήνει ο συγχωρεμένος!) και για να ξεκινήσω δυναμικά με "σύστησε" σε τετραψήφιο αριθμό φίλων του. Το οποίον αρχικώς με βοήθησε, αλλά στη διαδρομή αποδείχθηκε μια μικρή καταστροφή. Αξιολάτρευτος ο Μάνος, όχι και τόσο η διαδικτυακή φαμίλια του. Οπότε κάποια στιγμή χώρισαν οι δρόμοι μας με τους περισσότερους και τις περισσότερες, νο χαρντ φήλινγκς. Με όλους και όλες σχεδόν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Πλην Μαιρούλας, ας πούμε!
Τη συμπάθησα από την πρώτη μέρα κι ας μην την είχα δει ούτε μια φορά. Σημαντικό αυτό, γιατί είμαι σαν τις γάτες, πρέπει να σε ακουμπήσω, να σε μυρίσω, ν' ακούσω τον ήχο της φωνής σου, να δω πως πάλλεται η φλεβίτσα στο λαιμό. Αλλά η Μαιρούλα με κέρδισε, έστω και εξ αποστάσεως. Ήταν η φυσική ευγένειά της, ήταν η καλή της η καρδιά, ήταν που δεν ψαχνόταν για καυγά με τις ψηφιακές γειτόνισσες, ήταν ένα γενικότερο joiedevivre που δεν μπορούσε να σ' αφήσει ασυγκίνητο. Στα δάχτυλα του ενός χεριού μετριούνται όσοι και όσες απ' τα σόσιαλ κέρδισαν το νούμερό μου, μέσα κι η Μαιρούλα στο λογαριασμό. Στις γιορτές τηλεφωνιόμαστε, το γέλιο της ρε φίλε αντηχεί, κουδουνίζει. Χρυσό παιδί κι ας μην έχω ιδέα τι πιστεύει και τι ψηφίζει.
Γλυκό παιδί που δεν παραπονιέται όλη την ώρα για τις μικρομαλακίες του καθημερινού βίου και δεν απαιτεί να το πούνε στα δελτία ότι έσπασε το μικρό της το νυχάκι και πρέπει οσονούπω να ξαναπάει για μάνι πέντι. Ζόρικο παιδί που γράφει στο μέτωπο "θα τα καταφέρω" και δεν πέφτει στα πατώματα επειδή το κάθε βλίτο παίρνει ψηλά τον αμανέ και παριστάνει τον εντερπρενιούρ. Εύθυμο παιδί που σκορπάει γύρω της σαν το γκλίτερ τη χαρά. Μαιρούλα κυρίες και κύριοι, δε μασάει!
Φαντασθείτε, λοιπόν, την έκπληξή μου όταν την περασμένη Παρασκευή πόσταρα το βιντεάκι για τις αυξήσεις στις τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης, που αφήνουν πολύ πίσω τους τις αυξήσεις στα μισθά και ήρθε η φιλενάδα κι έγραψε κατά λέξη από κάτω: "Σαράντα χρόνια που δουλεύω, πρώτη φορά δε φτάνει ο μισθός για τους λογαριασμούς, το φαγητό και τ' απαραίτητα του σπιτιού. Έξοδα για έξω και διασκέδαση δε συζητάμε…" Να στο πει αυτό κάνα κηφηναριό, να στο πει κάνας λαμογιάρης, τους δείχνεις με το δάχτυλο την έξοδο. Να στο πει, όμως, η Μαιρούλα, που είναι το πρότυπο του εργαζόμενου κοριτσιού, με βροχή, με χιόνι, με ήλιο και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη;
Κάτι δεν πάει καλά. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Κάτι πάει κατά διαόλου και τα πρωτοκλασάτα γκεσέμια του ΠΑΣΟΚ σαν να μην είχαν και πολύ όρεξη να το θίξουν στη συνεδριάρα τους. Νταξ, ο Δούκας τα είπε τα αριστερά του, τα εξτρεμιστικά του, αλλά σκέψου ότι ο Βενιζέλος αρκέστηκε στην αγαπημένη του θεσμολαγνεία (εκεί τους νικάει όλους, κατανοητόν), ο ΓΑΠ επέστρεψε στην λατρεμένη του συμμετοχική δημοκρατία (ο ορισμός του WTF, κυρία μου), ο Γερουλάνος απαίτησε να ξαναγίνει Βυζάντιο η μαμά Ελλάς (ίσως και με πορφύρες, δεν το διευκρίνισε) και η Διαμαντοπούλου ήταν για μια ακόμη φορά η Διαμαντοπούλου που μας έκανε να γυρίσουμε την πλάτη στο ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας από του βήματος ότι εχθροί της πατρίδος είναι ο συντηρητισμός, ο πελατειασμός και ο λαϊκισμός.
Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που λέει κι ο Κυριάκος εδώ και επταετία, με επιτυχία αδιαμφισβήτητη. Σόρυ παιδιά, αν είναι να ψηφίσω καραμπίνα νεοφιλελέ θα ψηφίσω το ορίτζιναλ, όχι το ιμιτασιόν απ' το Temu! Και νομίζω ότι η Μαιρούλα δεν θα διαφωνούσε…
Χρήστος Ξανθάκης
Voices /Newpost
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672
Περιήγηση στον ζωολογικό κήπο των media, της ενημέρωσης και της (μικρο)πολιτικής
Τι είπε το ΠΑΣΟΚ στη Μαιρούλα;
https://www.zoornalistas.com/2026/03/blog-post_499.html
Mar 30th 2026, 21:34
Τη Μαιρούλα την ξέρω καμιά δεκαπενταριά χρόνια. Από τότε που μπούκαρα στα σόσιαλ, με μια σχετική καθυστέρηση το ομολογώ. Εφημεριδάς γαρ και ραδιοφωνατζής, μου φαινόταν λίγο ψεύτικος ο συγκεκριμένος τρόπος επικοινωνίας. Τέλος πάντων, μ' έψησε ο Μάνος Αντώναρος να φτιάξω προφίλ στο φέηζμπο (είχε έναν τρόπο καταπληκτικό να σε ψήνει ο συγχωρεμένος!) και για να ξεκινήσω δυναμικά με "σύστησε" σε τετραψήφιο αριθμό φίλων του. Το οποίον αρχικώς με βοήθησε, αλλά στη διαδρομή αποδείχθηκε μια μικρή καταστροφή. Αξιολάτρευτος ο Μάνος, όχι και τόσο η διαδικτυακή φαμίλια του. Οπότε κάποια στιγμή χώρισαν οι δρόμοι μας με τους περισσότερους και τις περισσότερες, νο χαρντ φήλινγκς. Με όλους και όλες σχεδόν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Πλην Μαιρούλας, ας πούμε!
Τη συμπάθησα από την πρώτη μέρα κι ας μην την είχα δει ούτε μια φορά. Σημαντικό αυτό, γιατί είμαι σαν τις γάτες, πρέπει να σε ακουμπήσω, να σε μυρίσω, ν' ακούσω τον ήχο της φωνής σου, να δω πως πάλλεται η φλεβίτσα στο λαιμό. Αλλά η Μαιρούλα με κέρδισε, έστω και εξ αποστάσεως. Ήταν η φυσική ευγένειά της, ήταν η καλή της η καρδιά, ήταν που δεν ψαχνόταν για καυγά με τις ψηφιακές γειτόνισσες, ήταν ένα γενικότερο joiedevivre που δεν μπορούσε να σ' αφήσει ασυγκίνητο. Στα δάχτυλα του ενός χεριού μετριούνται όσοι και όσες απ' τα σόσιαλ κέρδισαν το νούμερό μου, μέσα κι η Μαιρούλα στο λογαριασμό. Στις γιορτές τηλεφωνιόμαστε, το γέλιο της ρε φίλε αντηχεί, κουδουνίζει. Χρυσό παιδί κι ας μην έχω ιδέα τι πιστεύει και τι ψηφίζει.
Γλυκό παιδί που δεν παραπονιέται όλη την ώρα για τις μικρομαλακίες του καθημερινού βίου και δεν απαιτεί να το πούνε στα δελτία ότι έσπασε το μικρό της το νυχάκι και πρέπει οσονούπω να ξαναπάει για μάνι πέντι. Ζόρικο παιδί που γράφει στο μέτωπο "θα τα καταφέρω" και δεν πέφτει στα πατώματα επειδή το κάθε βλίτο παίρνει ψηλά τον αμανέ και παριστάνει τον εντερπρενιούρ. Εύθυμο παιδί που σκορπάει γύρω της σαν το γκλίτερ τη χαρά. Μαιρούλα κυρίες και κύριοι, δε μασάει!
Φαντασθείτε, λοιπόν, την έκπληξή μου όταν την περασμένη Παρασκευή πόσταρα το βιντεάκι για τις αυξήσεις στις τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης, που αφήνουν πολύ πίσω τους τις αυξήσεις στα μισθά και ήρθε η φιλενάδα κι έγραψε κατά λέξη από κάτω: "Σαράντα χρόνια που δουλεύω, πρώτη φορά δε φτάνει ο μισθός για τους λογαριασμούς, το φαγητό και τ' απαραίτητα του σπιτιού. Έξοδα για έξω και διασκέδαση δε συζητάμε…" Να στο πει αυτό κάνα κηφηναριό, να στο πει κάνας λαμογιάρης, τους δείχνεις με το δάχτυλο την έξοδο. Να στο πει, όμως, η Μαιρούλα, που είναι το πρότυπο του εργαζόμενου κοριτσιού, με βροχή, με χιόνι, με ήλιο και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη;
Κάτι δεν πάει καλά. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Κάτι πάει κατά διαόλου και τα πρωτοκλασάτα γκεσέμια του ΠΑΣΟΚ σαν να μην είχαν και πολύ όρεξη να το θίξουν στη συνεδριάρα τους. Νταξ, ο Δούκας τα είπε τα αριστερά του, τα εξτρεμιστικά του, αλλά σκέψου ότι ο Βενιζέλος αρκέστηκε στην αγαπημένη του θεσμολαγνεία (εκεί τους νικάει όλους, κατανοητόν), ο ΓΑΠ επέστρεψε στην λατρεμένη του συμμετοχική δημοκρατία (ο ορισμός του WTF, κυρία μου), ο Γερουλάνος απαίτησε να ξαναγίνει Βυζάντιο η μαμά Ελλάς (ίσως και με πορφύρες, δεν το διευκρίνισε) και η Διαμαντοπούλου ήταν για μια ακόμη φορά η Διαμαντοπούλου που μας έκανε να γυρίσουμε την πλάτη στο ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας από του βήματος ότι εχθροί της πατρίδος είναι ο συντηρητισμός, ο πελατειασμός και ο λαϊκισμός.
Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που λέει κι ο Κυριάκος εδώ και επταετία, με επιτυχία αδιαμφισβήτητη. Σόρυ παιδιά, αν είναι να ψηφίσω καραμπίνα νεοφιλελέ θα ψηφίσω το ορίτζιναλ, όχι το ιμιτασιόν απ' το Temu! Και νομίζω ότι η Μαιρούλα δεν θα διαφωνούσε…
Χρήστος Ξανθάκης
Voices /Newpost
You are receiving this email because you subscribed to this feed at https://blogtrottr.com?lctg=1169672
If you no longer wish to receive these emails, you can unsubscribe here:
https://blogtrottr.com/unsubscribe/nfz/FfCjQp?lctg=1169672